Op deze pagina vind je alle blog berichten en artikelen die ik op deze site gepubliceerd heb. Mijn meest recente post staat bovenaan. Als je een reactie wilt achterlaten bij een bepaald artikel, dan kun je op de titel daarvan klikken zodat je op de pagina van het betreffende artikel zelf komt. Daar kun je vervolgens reageren.

“Oh nee, daar gaan we weer.. Zweethandjes, tintelingen door mijn hele lijf, een bonkend hart voelbaar in mijn keel. Het overvalt me, ik krijg direct gedachten van “Weg hier, stel dat mijn collega’s het aan me zien”. En ondertussen krijg ik alweer bijna geen lucht meer. IK WORD GEK!” “Maar Michelle, mag ik dan wel bij jou in behandeling, ik heb een verwijsbrief”

Wat hierboven staat geschetst is een klein voorbeeld van een situatie van een (dreigende) paniekaanval van een van mijn clienten. Angst- en paniekklachten zijn klachten die ik de laatste tijd het meeste zie in mijn praktijk. Ook niet zo gek in de huidige maatschappij. Maar daar gaat deze blog niet over. Mocht je nou meer willen lezen over angststoornissen, lees dan mijn blog Geen Paniek.

Nee, de huidige blog gaat wel over paniek, maar dan paniek die er momenteel heerst in de geestelijke gezondheidszorg. Steeds meer clienten vallen tussen het wal en schip, omzetplafonds worden bereikt en zelfs huisartsen zien door de bomen het bos niet meer. Nu zul je denken, hier heb je toch al wat over geschreven? Klopt, de gekte in de zorg, van begin van 2017. Maar helaas, het kabinet heeft niet naar me geluisterd. En komend jaar zal er ook weinig veranderen.. Het NIP en andere beroepsverenigingen pleiten voor kwaliteit van zorg, zo is sinds van begin van dit jaar het kwaliteitsstatuut geïntroduceerd en verplicht, maar ondertussen verandert er bar weinig bij de zorgverzekeraars.

Door alle gekte in de zorg, krijg ik zelf gemiddeld wekelijks zweethandjes en ervaar ik veel stress. Clienten willen vergoedingen, er wordt een DBC (diagnose behandel contract) online voor ze geopend, en het traject kan starten. Maar dan komt de afronding, ontstaan er vraagtekens rondom directe en indirecte declarabele tijd. Percentages behandeling door een hoofdbehandelaar. En dan zijn de eisen ook nog eens per zorgverzekeraar verschillend. Nee, begrijp me niet verkeerd, maar dan krijg ik bijna een paniekaanval. Nachten kan ik wakker liggen rondom het ‘correct’ afsluiten van een dossier.

De zorgverzekeraars hebben volgens mijn mening te veel invloed in de GGZ. Ze willen privacy gegevens, willen ROM-data (gegevens over klachten en voortgang behandeling, oftewel ff controleren of jij als behandelaar je werk wel goed doet..), een diagnose en bepalen ook meteen hoelang jouw traject mag duren. Kortom, we moeten allemaal in het protocol en keurslijf passen (van de eisen van de zorgverzekeraar), wil je recht hebben op vergoeding. En heb je dan geen contract als zorginstelling of praktijk of vrijgevestigde, dan krijg je helemaal geen vergoeding. Heb je wel een contract, dan is het nog steeds afwachten op hoe hoog je vergoeding van zorg zal zijn.

Kortom, paniek in de zorg. Want sinds vorig jaar ondervinden steeds meer clienten er hinder van. Wachtlijsten zijn enorm, diverse klinieken en instellingen zijn al noodgedwongen gesloten. Omzetplafonds zijn bereikt, oftewel de client mag nu zelf opdraaien voor zijn/ haar traject. Net alsof een client die al geen uitweg meer ziet, zich hier ook nog eens over druk zou willen maken.

De laatste tijd krijg ik veel verzoeken of ik plek heb. “Ik heb een verwijsbrief, en ik wil graag vergoeding” is meestal het eerste wat ik te horen krijg. Nu ben ik geen GZ-psycholoog en heb ik geen contracten met zorgverzekeraars, dus basis-ggz wordt bij mij sowieso niet vergoed. Specialistische-ggz wordt wel vergoedt, maar word je wel weggeschreven in de befaamde DBC-constructie (het online registratiesysteem). Oftewel, al je gegevens gaan naar de verzekeraar en je krijgt een diagnose die je wellicht de rest van je leven achtervolgt. En oja, ondanks dat je wel recht hebt op vergoeding, ben je alsnog je eigen risico kwijt. Dubbelop betalen dus.

Clienten weten dit vaak niet, en worden onnodig weggezet in een DBC, met alle gevolgen van dien. Enkel omdat ze die vergoeding zo graag willen. Toch willen steeds meer clienten ook particulier in behandeling. Je krijgt dezelfde behandeling, het gaat vaak sneller, en je krijgt geen DBC aan je broek! Zelfde hoogte van kosten, ongeveer evenredig aan je eigen risico. Meer privacy, geen verplichtingen voor je behandelaar en vaak sneller uit behandeling, omdat je behandelaar volledige focus op jou en je problemen kan hebben. En geen rekening hoeft te houden met indirecte registratie-tijd, ROM en vergoedingen.

Middels deze blog heb ik mijn frustraties rondom de gekte in de zorg weer even van me af kunnen schrijven. Dit jaar focus ik mij voornamelijk op mijn clienten en probeer ik alle rompslomp in de specialistische GGZ wat meer links te laten liggen. Desondanks staat mijn deur wel altijd open voor clienten die graag in de specialistische (vergoede) zorg geholpen willen worden.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 07 Mar 2018 door Michelle


Relatietherapeut: “The Secret Affair”



“Ik wil je heel graag zien. Wat ben je nu aan het doen?” Mrs. Smith leest het berichtje met een verhoogde hartslag en denkt snel na over haar mogelijkheden. “Ik ben aan het eten, maar ben zo klaar, waar wil je afspreken?” En zo, binnen enkele minuten, is haar geheime date gepland. Ze drinkt snel haar laatste slokje wijn en geeft haar man een vluchtige kus. “Schat, ik ga even met mijn vriendinnen de stad in, zie je morgenvroeg”. En weg is ze.

Een dag uit het leven van mijn praktijk. Ditmaal de relatieproblematiek. Uit de feiten en cijfers blijkt dat 70% van de Nederlanders met een relatie te maken heeft met problemen binnen hun relatie. Ongeveer 22% van de Nederlanders gaat vreemd en de kans dat je tijdens je relatie te maken krijgt met vreemdgaan ligt tussen de 40 en 76 %. Hmm, klinkt niet heel positief, zeker als je weet dat ongeveer 90% vreemdgaan afkeurt. Maar, gelukkig zijn daar de relatietherapeuten! Want naast ontrouw, zijn er tal van andere problemen die er binnen een relatie kunnen voorkomen en voor wrijving kunnen zorgen. En als je dan eenmaal de stap naar een therapeut hebt gezet, had je dit liever al veel eerder gedaan.

Relatietherapie is een bewezen effectieve behandelmethode en onderzoek heeft uitgewezen dat stellen hun relatie hoger waarderen na het volgen van relatietherapie. Ondanks dat ik zelf geen ‘gecertificeerde’ relatietherapeut ben, heb ik wel ervaring met de behandelvormen EFT (Emotional Focused Therapy), Schematherapie en cognitieve gedragstherapie. Binnen mijn eigen praktijk behandel ik dan ook stellen, maar vaak komt men eerst individueel binnen en in de meeste gevallen wordt na een aantal gesprekken de partner er dan bij uitgenodigd. In enkele gevallen blijft een individu zelf, om te praten over het vreemdgaan of de affaire en dienen de gesprekken als uitlaatklep en kan ik hulp bieden bij het maken van een (eventuele) keuze.

Hierboven schetste ik al de situatie van een behandeld stel. Mr. & Mrs. Smith zijn twee succesvolle personen van rond de 30. In eerste instantie zag ik enkel Mrs. Smith, vanwege somberheidsklachten en ze wilde graag praten over de problemen binnen haar relatie. Ze vertelde veel over haar vaste relatie van enkele jaren, hoe ze elkaar hebben ontmoet, wat ze allemaal hebben meegemaakt, maar ook, waar ze volgens haar de laatste tijd tegenaan liepen. Zoals elke relatie, is ook deze relatie niet perfect. Een relatie vergt hard werken, je hebt te maken met twee individuen, die beiden hun eigen leven hebben, maar er ook samen een succes van willen maken. Bij de Smiths’ bleek volgens Mrs. alle problemen bij Mr. te liggen. Zij liep al jaren tegen hetzelfde probleem aan en Mr. wilde hier maar niet in veranderen. In mijn optiek is er bij wrijving binnen een relatie altijd sprake van twee personen waar iets kan verbeteren, dus ging ik doorvragen bij Mrs. zelf. En zo kwam ik er dan ook achter dat Mrs. al enige tijd een geheime affaire had.

Relatietherapie kan op verschillende manieren worden ingezet, cognitief gedragstherapeutisch kan er op het gedrag van beide personen worden ingegaan. Om te laten inzien wat bepaald gedrag teweeg brengt bij de ander. Ook kan er middels oplossingsgerichte technieken toegewerkt worden naar een (snelle) concrete en effectvolle aanpak en oplossing. De psychoanalytische weg kan ook worden ingeslagen, maar is een meer uitgebreide, diepgaande therapie gericht op persoonlijke problemen.

Bij het huidige stel heb ik in eerste instantie voorgesteld Mr. Smith in beeld te brengen. Bij binnenkomst een charmante, aantrekkelijke man waarbij je je de aangekaarte problemen van Mrs. niet kunt voorstellen. Zoals bij veel ontrouw is er echter sprake van een gemis, een bepaalde behoefte die een buitenstaander, in dit geval 007, wel kon voldoen. Mr. is in dit geval nog niet op de hoogte van 007 en de behandeling richt zich eerst op het gedrag van zowel Mrs. en Mr., wat zij beiden kunnen veranderen om de relatie te verbeteren. Mijn hoop is uiteindelijk wel dat Mrs. eerlijk zal zijn en zal aangeven dat 007 in beeld is.

Zou Mrs. ondertussen 007 blijven zien? Omdat de behandeling zich momenteel focust op het stel, weet ik niet hoe het met haar verloopt. Zouden de gevoelens van Mrs. alleen nog maar sterker worden voor 007? Of zou ze uiteindelijk kiezen voor haar relatie?



Mocht je nou zelf met met relatieproblemen te maken hebben, of eens vrijuit over jouw 007 willen praten, neem dan (vrijblijvend) contact met mij op of stuur me een mailtje.

Liefs,

Michelle

Disclaimer: de namen en inhoud van Mr. & Mrs. Smith zijn aangepast
Geplaatst op 06 Oct 2017 door Michelle


Prestatiedruk: “May the odds be ever in your favor”

De woorden uit de befaamde Hunger Games film zeggen het al. De wil om te presteren is zo groot dat het bijna als onmogelijk wordt gezien. Met name in de categorie van de pas afgestudeerden en vijfentwintigers, ook wel de Millenials genoemd, is de prestatiedruk heel groot. Men stelt zichzelf onrealistische hoge eisen, de wereld verkeert in een ‘crisis’ waarin de banen niet voor het oprapen liggen en daarnaast stellen we ook persoonlijk en sociaal hoge eisen. We willen een goede baan met een goed salaris, waarbij we, perfectionistisch als we zijn, ons uit de naad werken en bijna een burn-out hebben. Prive willen we een partner, en ook nog eens een groot sociaal netwerk. Oftewel onze avonden en weekenden zijn ook gevuld. De maatschappij vinden we ook belangrijk, dus vrijwilligerswerk willen we ook in investeren. Gezond zijn is tegenwoordig ook een hype, dus verantwoord eten en het liefste daarnaast 3x per week sporten, komt er ook nog eens bij. En dan ook nog het perfecte plaatje en beeld willen scheppen op social media (zoals Instagram en Facebook). Die telefoon, zijn we niet los van te komen..

Als ik bovenstaande lees vind ik het niet gek dat men tegenwoordig snel overspannen of somber is. Jong volwassen voelen de druk vanuit de maatschappij en in Nederland is er de afgelopen jaren ook veel veranderd waardoor de druk ook daadwerkelijk ‘voelbaar is’. De studiebeurzen zijn afgeschaft, het is moeilijk om een betaalde baan te vinden die aansluit bij je afgeronde studie en daarnaast speelt opvoeding ook een rol. Generatie X en Y zijn opgevoed met de spreekwoordelijke ‘veren in hun reet’ en hebben vaak te horen gekregen hoe goed ze wel niet zijn, en zijn in die zin ‘verwend’. Hierdoor krijgen ze vanaf hun vijfentwintigste vaak te maken met tegenslagen die hard aankomen. Het perfecte plaatje blijkt niet te kunnen worden nagestreefd of onrealistische doelen blijken inderdaad niet haalbaar, en dan raakt de selfie-generatie in de stress.

Het is ook niet makkelijk om dan ‘ineens’ los te komen van die prestatiedruk. Want vaak is je omgeving ook in de ban van de prestatiedrang, en is het lastig om dan zelf niet te streven. Maar er zijn een aantal dingen die je wellicht zelf al kunt toepassen om wat minder stress te ervaren. Ik zet ze hieronder voor je op een rij.

Leg eens wat vaker je telefoon weg en verwijder social media apps op je telefoon;
Voldoende rust en slaap, voldoende beweging en gezonde voeding;
Plan een uur in de week zonder prikkels, een soort ‘quality-time’ met jezelf;
Stel haalbare doelen en sta eens wat vaker stil bij de dingen die je al hebt bereikt in je leven;
Stop met jezelf vergelijken met anderen;
Haal een activiteit uit je agenda die je gepland hebt voor de aankomende week, en laat dat moment leeg;
Er zijn natuurlijk meer tips en adviezen om je prestatiedruk wat meer te normaliseren, maar probeer ook niet meteen alles te willen verbeteren en veranderen. Want dan verval je weer in je oude gedragspatroon van direct goed willen presteren!

Mocht je nou zelf te maken hebben met prestatiedruk of hier meer over willen weten, neem dan (vrijblijvend) contact met mij op of stuur me een mailtje.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 06 Oct 2017 door Michelle


Momenteel heb ik nu bijna een jaar mijn eigen praktijk. Binnen mijn praktijk behandel ik specialistische GGZ, waaronder depressies, trauma problematiek en angststoornissen. Daarnaast behandel ik ook burn-out en spanninggerelateerde klachten, werkproblematiek en lichte psychische klachten. Wat me opvalt is echter dat er bij iedereen die ik zie, of ze nu voor coaching of psychologische hulp komen, er in bijna iedereen wel een angstklacht schuilt. En dat is ook niet gek als we de cijfers bekijken.

Jaarprevalentie angststoornissen, 2011

Bij 18-64-jarigen
Toon grafiek
Toon tabelwaarden
Download options
Type angststoornis Mannen Vrouwen
Gegeneraliseerde angststoornis 14,1 21,6
Paniekstoornis 9,8 15,6
Enkelvoudige fobie 34,6 65,3
Sociale fobie 31,4 43,3
Agorafobie 2,0 5,4
totaal angststoornis 78 125
Bron: NEMESIS-2; gegevens bewerkt door het RIVM

Bovenstaande gegevens van volksgezondheidenzorg.info uit 2011 laten zien dat er naar schatting in 2011 196.900 mensen door de huisarts werden gediagnosticeerd met een angststoornis. Momenteel leven we in 2017, dus 6 jaar, dus de aantal zullen aanzienlijk zijn vergroot (https://www.volksgezondheidenzorg.info/onderwerp/angststoornissen/cijfers-context/oorzaken-en-gevolgen#node-risicofactoren-angststoornissen).

Zoals ik al eerder schreef denk ik dat er bij iedereen wel eens paniek- of angstklachten voorkomen. Echter, we spreken pas van een angststoornis (volgens bijvoorbeeld de DSM-5) als er aan bepaalde criteria wordt voldaan en men wordt belemmerd in zijn dagelijkse functioneren. Een paniekaanval kan veel vaker voorkomen. Je hebt ‘ineens’ last van intense angst, je weet niet waar het vandaan komt en krijgt last van diverse symptomen, waaronder duizelingen, hartkloppingen, hyperventilatie, zweten, misselijkheid, tintelingen en een benauwd/ beklemmend gevoel (zie: http://www.gezond.be/aandoening/paniekstoornis/).

Tal van zaken zijn van invloed op het ontwikkelen van angst gerelateerde klachten. Bijvoorbeeld social media, druk op je werk, spanningen in de familiesfeer, spanningen in je relatie, druk om te voldoen aan verwachtingen van je omgeving, negatieve ervaringen uit het verleden, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Veelal spelen erfelijkheid en gevoeligheid ook een rol.

Mensen schamen zich vaak voor hun klachten, terwijl er ongeveer 4-5% van onze bevolking kampt met deze klachten! Een behandeling, al dan niet bij een hulpverlener, is gewenst om van je klachten af te komen. En stap 1 is realiseren dat je niet de enige bent met deze klachten. In de huidige maatschappij zal het aantal mensen met angstklachten enkel en alleen maar toenemen.

Zelf kun je er al wat aan doen! Door bijvoorbeeld contact op te nemen met je huisarts of een psycholoog. Cognitieve gedragstherapie is bijvoorbeeld een bewezen effectieve methode voor het behandelen van angst- en paniekklachten (zie: http://www.adfstichting.nl/Angst/Psychotherapie/Cognitievegedragstherapie.aspx). Vaak wordt er ook medicatie voorgeschreven, zoals anti-depressiva.

Maar ook zonder hulp van je psycholoog kun je er iets aan doen. Angstklachten worden veelal in stand gehouden door negatieve gedachten. Door bijvoorbeeld eens bij te houden wat je gedachten, gevoelens en gedrag is bij een paniekaanval of in het algemeen wat voor negatieve angstgedachten je hebt, kun je invloed uitoefenen. Je kunt je negatieve gedachten omzetten in positieve gedachten en je kunt analyseren wat er nou precies gebeurt. Dan zul je ook zien dat de angst vanzelf na verloop van tijd afneemt, en ook een paniekaanval gaat vanzelf weer over.

Realiseer dat je niet alleen bent en vraag hulp en steun vanuit je omgeving. Door open en eerlijk te zijn over waar je tegenaan loopt en wat je klachten zijn, kunnen je vrienden en je familie je ook helpen en ontvang je ook veel begrip.

Ga ook eens sporten, want hardlopen, boksen of fietsen, zorgen ook dat angsten of klachten afnemen en dat er juist positieve stofjes worden afgegeven in de hersenen! Of een keer gek doen op muziek of dansen, helpt vaak ook.

Daarnaast kun je je zintuigen het werk laten doen. Daarvoor geef ik jullie tot slot deze tip voor mee.

Mocht je last hebben van een paniekaanval, probeer dan het volgende. We noemen dit ‘grounding’ en het kan je helpen om meer contact te krijgen met het ‘hier en nu’ en weer controle krijgen.:

– Kijk om je heen;
– Zoek 5 dingen die je kunt zien;
– Zoek 4 dingen die je kunt aanraken;
– Zoek 3 dingen die je kunt horen;
– Zoek 2 dingen die je kunt ruiken;
– Zoek 1 ding dat je kunt proeven.



Marjolijn van Kooten en Bram Bakker hebben een hele show gemaakt rondom het thema angststoornissen en kijk voor meer informatie over de voorstelling, zie: http://marjolijnvankooten.nl/geen-paniek/!

Mocht je nou zelf met problemen of klachten lopen en graag hulp willen, neem (vrijblijvend) contact met mij op of stuur me een mailtje.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 29 May 2017 door Michelle


Gisteren is officieel de Lente begonnen (20-03-2017), vandaag werkt het weer daar ook een klein beetje aan mee. Laten we hopen dat het zonnige seizoen nu eindelijk van start gaat. Je hebt het vast vorige week al gemerkt, op donderdag braken de zonnestralen door en ja hoor, terrasseizoen is geopend! Want laten we eerlijk zijn, als het zonnetje schijnt is het leven toch echt een stukje beter. Lees: de dagen worden langer, de temperatuur is aangenamer, je Vitamine D peil wordt aangevuld, kortom de lente zorgt ervoor dat we ons gevoelsmatig beter in ons vel voelen zitten.

Laten we hier op inspelen door zelf ook letterlijk de bloemetjes buiten te zetten en ons wintervachtje uit te doen, en net als beren uit onze winterslaap te komen. Onze problemen zullen niet als sneeuw voor de zon verdwijnen, maar we kunnen er wel ZELF voor zorgen dat we beter in ons vel komen te zitten. Probeer eens enkele van de onderstaande tips of adviezen uit en get ready for summer!!

1. Probeer dagelijks 30 minuten actief te zijn. Ga bijvoorbeeld wandelen, neem vaker de trap of pak de fiets in plaats van het OV.
2. Probeer ‘s ochtends 20-30 minuten eerder op te staan. Het wordt al langzaamaan eerder licht. Start je dag goed en doe dan in die extra tijd eens 10 minuten yoga of stretches. Kijk voor online voorbeelden op youtube.
3. Probeer ‘s avonds wat vaker buiten te zijn na je werk. Een rondje hardlopen na het werk, een etentje buiten de deur of een korte wandeling. Afschakelen van je werk zorgt een healthy, happy mind!
4. Mediteren. Dagelijks korte meditaties om even los te laten en energie op te doen. Bijvoorbeeld een 3 minuten adem-ruimte of ‘s avonds een korte bodyscan. Heb je nou meer interesse in een Mindfulness cursus, schrijf je dan voor de 8-weekse die start op 2 mei via michelle@psycholoogamsterdam.net!
5. Afkicken van de schermen. Hallo, het is goed weer buiten, dus hup die terrasjes op en laat Netflix, Facebook, Instagram en andere beeldscherm gerelateerde zaken eens wat vaker links liggen. Loskomen van al die social media zorgt voor meer innerlijke rust en minder stress.
6. Cleaning up time! Zorg voor een grote schoonmaak in huis, ruim je kledingkast op en maak deze klaar voor de lente en-/ of zomer. Een opgeruimd huis staat gelijk aan een heldere geest.
7. Zorg goed voor jezelf. Plan eens een massage of dagje naar de spa. Ontspanning en zelfzorg is belangrijk en tegelijkertijd kun je je fysique ook weer summer-ready krijgen!

De Lente zorgt onbewust voor een prettiger gevoel, samen met bovenstaande adviezen kun jij je ook zelf klaarmaken voor een switch naar het nieuwe seizoen. En allerbelangrijkste, vergeet niet om een beetje te genieten!

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 21 Mar 2017 door Michelle


De afgelopen week was het weer een hot topic: sexting. In het bijzonder omdat er een intiem filmpje van Patricia Paay werd gedeeld op het net. Sexting is namelijk niet alleen het delen van intieme foto’s of het sturen van seksuele berichtjes naar elkaar. Nee, het kan ook zijn dat jij, samen met je partner, ervoor hebt gekozen om samen een intiem filmpje op te nemen.

Vaak wordt de nadruk gelegd op sexting, en dan met name aan de slachtoffers. Zo kennen we allemaal het verhaal van Francien (Girls Love 2 Run) die zelfs een boek heeft geschreven over wat haar overkwam toen ze een foto van haar borsten naar haar toenmalige vriendje stuurde toen ze jong was. Of het verhaal van Amanda Todd, die werd gechanteerd om intieme foto’s of filmpjes te delen, wat verschrikkelijk is afgelopen. Onder scholieren is sociale druk groot, erbij horen is belangrijk. Ook wil je graag je liefje voor je winnen, dus een keer een fotootje sturen zou toch moeten kunnen? Nee, denk hier goed over na. Op de eerste plaats, hoe goed ken je iemand nou op zo’ n jonge leeftijd? En is het werkelijk zo dat je iemand voor je wint door je intiemste kenmerken te delen?

Echter, onder volwassen wordt er ook nog veel gedeeld aan intieme foto’s en filmpjes. Zo kennen we de sex-tape van Kim Kardashian, of die van Paris Hilton. Er zijn ook veel rechtszaken geweest van bekende Amerikaanse filmsterren waar de PC van was gehackt en er ineens allerlei foto’s van over het Net vlogen. Er zijn twee kanten aan elk verhaal. Men kan er namelijk zelf voor kiezen een intieme film of fotoshoot te doen, voor zichzelf en zijn partner. Dit kan een seksuele fantasie zijn of omdat men zeer trots is op zijn/ haar lichaam. Echter, de keerzijde is dat bijvoorbeeld een relatie wordt verbroken en men wraak wil nemen. Of je partner deelt zomaar foto’s met derden. En op de laatste plaats, als je iemand bent met een publieke functie en in de media bekend bent, dan zijn jouw foto’s of filmpjes natuurlijk geld waard.

En dan zomaar ineens sta je met je intiemste delen op het internet en kan de hele wereld meekijken. Dit heeft diverse gevolgen zoals ik ook afgelopen vrijdag in Powned verklaar over het filmpje van Patrica Paay. Ik zal de gevolgen nog eens op een rijtje zetten.

Het kan in de eerste plaats leiden tot schuld en schaamte, want vaak wordt degene op het filmpje niet als slachtoffer maar als schuldige gezien. Daarnaast kan het zorgen voor psychosociale gevolgen voor jezelf en je omgeving. Familie, vrienden, die worden er ook bij betrokken. En iedereen heeft er een mening over. Psychische klachten zoals onzekerheid, negatieve gedachten, somberheid kunnen ontstaan. Maar ook isolement en fysieke gevolgen zoals gewichtsverlies. In extreme gevallen kan het zelfs leiden tot een potentiële zelfdoding, zoals bij Amanda Todd. Iedereen reageert anders, maar wat voorop staat is dat het gevolgen voor je heeft. Hoe ernstig hangt af van je kwetsbaarheid, de heftigheid van de foto’s of filmpjes en of je goed wordt opgevangen door je omgeving. Met name onder scholieren kan het vergaande gevolgen hebben, gezien de peer pressure en de leeftijd van de slachtoffers.

Het is belangrijk dat men hulp zoekt, in de directe persoonlijke omgeving of professionele hulp. Niemand zou dit alleen moeten doorstaan. Wees echter ook waakzaam, laat je niet zomaar verleiden tot het nemen van intieme foto’s of het opnemen van een seksueel getint filmpje.

Mocht je nou zelf worstelen met de gevolgen van sexting of hier meer vragen over hebben? Neem dan contact op via michelle@psycholoogamsterdam.net

Liefs,
Michelle
Geplaatst op 15 Feb 2017 door Michelle




Vrijdag 20 januari was het zo ver, er kwamen 12 studenten, psychologen en leden van de commissies van het SPS-NIP naar mijn praktijk voor een excursie en een workshop. De voorzitter van de Landelijke Excursie Commissie van het SPS-NIP (www.psynip.nl/studenten), Marlijn, had me benaderd na mijn lezing die ik in oktober heb gegeven op de Toekomst Perspectief avond.

De bedoeling was dat ik een rondleiding gaf door mijn praktijk en meer zou vertellen over mijn werkzaamheden als vrijgevestigde psycholoog. De deelnemers vonden het verhaal inspirerend en het gaf ze hoop voor de toekomst. Ik ben namelijk, zoals al vaker herhaald, geen BIG geregistreerd psycholoog. En daarnaast heb ik andere keuzes gemaakt. Ondanks dat ik in het klinische werkveld actief ben, focus ik me ook veel op alternatieve behandelmethoden zoals psychodrama, mindfulness en positieve psychologie. Ik heb ook veel vertelt over mijn persoonlijke ervaringen en tips gegeven.

Persoonlijk vond ik het heel leuk om te zien dat het een diverse groep aan deelnemers was. Er waren (eerstejaars)studenten, master-studenten, maar ook zelfstandigen en al psychologen uit andere vakgebieden. Het enthousiasme was aanstekelijk. Wat me wel weer opviel, is dat er op de universiteit en binnen het werkveld zo veel nadruk wordt gelegd op die BIG registratie, en dat er zo veel druk wordt gelegd op psychologen om bij te scholen en ervaring op te doen. Er zaten 20 januari weer een heleboel mensen die zich blind staarden op de befaamde GZ-titel. Hopelijk heb ik ze weten te overtuigen om ook hun blik elders op te werpen 😉

Daarnaast vind ik het jammer te horen dat psychologen zo onderdrukt worden. Er moet worden voldaan aan allerlei (opleidings-)eisen, voorwaarden en werkervaring, voordat men serieus wordt genomen. Hoe moet iemand aan ervaring komen als hij/ zij continue voor een bepaalde stage- of werkplek wordt geweigerd?

Naast mijn persoonlijke visie op het werkveld, heb ik ook een workshop gegeven in psychodrama. Ik ben hier persoonlijk mee in aanraking gekomen via een collega, zij heeft haar eigen opleidingsinstituut in Psychodrama en gaf hierin workshops. Door haar raakte ik geïnspireerd, en ben me er zelf in gaan verdiepen.

Psychodrama is een interactieve behandelmethode waar door middel van bijvoorbeeld rollenspellen bepaalde gedragspatronen zichtbaar worden en waarbij men kan leren wisselen van ‘rol’. De deelnemers hebben zich goed staande weten te houden tijdens de workshop en actief meegedaan en geleerd van de Toverwinkel!

Zelf ben ik elke dag bezig met persoonlijke ontwikkeling en leer ik tevens elke dag nieuwe dingen bij. Door inspirerende collega’s of middels ervaringen met cliënten. Maar daarnaast richt ik mijn aandacht ook op behandelmethoden waar ik direct effect van zie. Psychodrama is zo’n behandelmethode en ik hoop me hier dan nog verder in te verdiepen komend jaar.

Ben je enthousiast geworden? De Landelijke Excursie Commissie organiseert waarschijnlijk volgend academisch jaar nog een workshop en excursie naar mijn praktijk en je bent van harte welkom. De commissie organiseert maandelijks diverse inspirerende excursies, bekijk hiervoor de Facebookpagina (SPS-NIP Landelijke Excursie Commissie) en meld je aan.

Ik vond het erg leuk om door Marlijn en haar commissie benaderd te worden en deed het met veel plezier.

Wil je meer weten over psychodrama of loop je zelf vast en wil je middels een interactieve, creatieve methode direct aan de slag met je problemen, meld je dan aan voor een sessie psychodrama via michelle@psycholoogamsterdam.net
Geplaatst op 31 Jan 2017 door Michelle


Veel mensen hebben baat bij de effecten van meditatie en mindfulness. Maar er zijn toch ook veel mensen die het zweverig gezwets of onzin vinden. De stem is hypnotiserend hoor ik vaak, of 'hoe kom ik nou tot rust door stil te staan bij mijn linkerknie?' En dan wordt er ook nog eens van je verwacht dat je alles maar accepteert en loslaat, alsof dat zo makkelijk is hoor ik je al denken. Nee, mindfulness vergt veel van je en de oefeningen zijn soms ook lachwekkend, bijvoorbeeld met aandacht een rozijn eten. En tegenwoordig wordt meditatie of mindfulness te pas en te onpas gebruikt en lijkt het voor alles de oplossing, van stoppen met roken tot afvallen, tot angst en depressieve klachten. Het is dan ook niet gek dat mensen die mindfulness beoefenen zwevers of navelstaarders of zelfs kwakzalvers worden genoemd.

Maar.. Mindfulness is wel degelijk een effectief bewezen behandelmethode. Jon Kabbat-Zinn heeft met mijn MBSR (Mindfulness Based Stress Reduction) programma talloze mensen met (chronische) pijnklachten geholpen. En het is ook bewezen effectief bij het voorkomen van een depressie of bij angstklachten. Het is alleen niet zo dat het voor iedereen de juiste behandelmethode is, je moet ervoor openstaan en je moet gemotiveerd zijn om door te zetten. Een training duurt namelijk 8 weken en er wordt van je verwacht dat je gedurende die 8 weken dagelijks tijd vrij maakt voor je oefeningen. Het is namelijk niet zo dat 'een vleugje mindfulness' je verlost van al je klachten en problemen.

Tuurlijk is het zo dat mindfulness en meditatie 'vage' begrippen omvat en dat het een beroep doet op je imaginatie. Dit kan ervoor zorgen dat je in eerste instantie weerstand voelt, dat je denkt waar ben ik in hemelsnaam aan begonnen. Maar dat is menselijk en realistisch. De eerste effecten merk je pas als je die drempel bent gepasseerd. En dat is wat veel mensen niet willen, die drempel overgaan. En ja, dan is het makkelijk om ons mindfulness beoefenaars en trainers zwevers of kwakzalvers te noemen.

Mindfulness heeft wel degelijk effect en bij (langdurige) beoefening zul je meer afstand kunnen nemen van intrusieve (negatieve) gedachten en gevoelens. Zul je meer bewust aanwezig zijn in het hier en nu en je dus beter kunnen concentreren en effectiever functioneren. Ook leert het je omgaan met tegenslagen of pijn en ongemak.
Mindfulness is geen quick-fix, het is een training die vraagt om oefening en het aanleren van de juiste technieken (zoek daarom ook een trainer die hierin is opgeleid!). Het zal ook niet al je problemen of klachten voor je oplossen, het leert je ermee omgaan en anders tegenaan te kijken.

Ik kwam hiermee omdat ik al een poos geconfronteerd wordt met allerlei uitlatingen over mindfulness, positief en negatief en soms zelfs lachwekkend. Maar vandaag las ik ook de blog van Mathijs en hij heeft een mooi stuk geschreven over de effecten van mindfulness: https://medium.com/@matthijssteeneveld/mindfulness-een-introductie-a1b1a4943556#.jdiw9zasw

Interesse gekregen in mindfulness? Ik start binnenkort weer met een groepstraining van de 8-weekse cursus en geef ook individuele trainingen.

Liefs,
Michelle
Geplaatst op 05 Jan 2017 door Michelle




------------ SPECIAL OFFER --------------

December is een feestmaand!! En daar doe ik graag aan mee! Vandaag is het Sinterklaas en woensdag is mijn verjaardag! Daarom geef ik vanaf vandaag tot en met woensdag 7 december een speciale aanbieding weg voor de Mindfulness 8-weekse!!!!

ALLEEN VANDAAG 5 DECEMBER TOT EN MET 7 DECEMBER!
De cursus is nu 325e,- en dit is inclusief:
* 8 bijeenkomsten van 2,5 uur
* een cursusmap vol met informatie
* meditatie audio-bestanden
* een levensverandering op het gebied van innerlijke rust!

Wil je gebruik maken van dit aanbod, stuur dan nu nog een mailtje met je contactgegevens + DECEMBER FEESTMAANDAANBIEDING naar psycholoog@michellecoenen.nl!

Start het nieuwe jaar goed met een Mindfulness cursus, meer informatie over de cursussen: http://www.michellecoenen.nl/mindfulnesstrainingen/

Fijne feestdagen!
Geplaatst op 05 Dec 2016 door Michelle


Pfoe hee, dit was me het weekje wel.. Een inspirerende doch zeer heftige docu van Emma, het meisje met anorexia dat zo graag wilde leven. Vervolgens een dag later nog een docu van Jessica Villerius, dit keer over kinderen die hun ouders vermoorden. En dan hebben we het nog niet eens over alle andere programma’s op televisie die aandacht vragen voor (psychologische) problemen, zoals Verslaafd of Mijn huis in puin. Dagelijks kan je kijken naar documentaires of programma’s waarin mensen met psychologische klachten of andere problemen, hun leed delen met de wereld.

Dit is niks nieuws, een programma wat ik nog goed kan herinneren is Buitenbeentjes (2009) wat via 5 verschillende afleveringen, elke week een nieuwe stoornis onder de aandacht bracht. Ik vraag me alleen tegenwoordig af en toe wel af of het niet gewoon sensatie en leedvermaak is. Begrijp me niet verkeerd, de documentaires van Jessica, en de meeste programma’s van de publieke omroepen, laten echt zien waar het mis gaat met bepaalde stoornissen en bieden informatie of brengen (negatieve en positieve) zaken aan het licht waarvoor landelijk meer aandacht dient te zijn. Maar als ik kijk naar de commerciele zenders en de programma’s die daar worden uitgezonden, twijfel ik over de maatschappelijke orde en of dit nou wel zo wijs is. Bijvoorbeeld GTST, waar de laatste tijd ook diverse ingrijpende dingen voorbij kwamen (waaronder automutilatie, alcoholproblemen), maar waar in mijn ogen niet wordt getoond hoe je hier mee dient om te gaan!

En of het nou leedvermaak of sensatie-televisie is of niet, wat ik er positief aan vind is dat er tegenwoordig niet meer zo’n taboe hangt aan psychologische problemen of uitdagingen. Je wordt vaker geconfronteerd met klachten via mensen uit je omgeving, en de weg naar een psycholoog, psychiater of behandelkliniek is beter en dichter te bereiken. En dat vind ik nou wel een gunstige verandering. Want je moet niet met je opgekropte gevoelens en klachten blijven lopen. Doordat je nu zelfs in de (social) media met dit soort problemen wordt geconfronteerd, ga je er misschien positiever over nadenken. Durf je zelf ook eerder de stap te nemen om hulp te zoeken. En, weet je signalen bij een ander ook sneller te signaleren.

Deze week heb ik weer veel kunnen nadenken over onderwerpen zoals anorexia, (agressieve) gedragsproblemen, emotionele mishandeling/ verwaarlozing en ben ik tot de conclusie gekomen dat het goed is om hier meer aandacht te schenken in de media. Maar dat het niet voor iedereen goed is. Mensen die namelijk dit soort klachten of problemen hebben, kunnen deze programma’s ook als trigger zien. Maar hopelijk kan de omgeving van deze mensen, wel kijken naar dit soort programma’s en zodoende de persoon helpen door signalen te herkennen of samen naar hulpverlening te zoeken.

Mocht je de docu Emma wil Leven terug willen kijken, klik dan hier(http://www.3fm.nl/nieuws/detail/365850/Kijk-terug%3A-de-super-aangrijpende-docu-Emma-Wil-Leven). Emma heeft, ondanks haar overlijden, haar doelen bereikt en ze heeft veel mensen (en ook hulpverlening) wakker geschudt.

De documentaire over kinderen die hun ouders vermoorden, uit de reeks Facts & Villerius, is hier terug te kijken (http://www.kro-ncrv.nl/factsvillerius/seizoenen/seizoen-2016/kinderen-die-hun-ouders-hebben-vermoord-in-texas). Ook de andere afleveringen uit deze reeks zijn een aanrader.

Mocht je nou zelf met problemen of klachten lopen en graag hulp willen, neem (vrijblijvend) contact met mij op of stuur me een mailtje.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 25 Nov 2016 door Michelle


Warning: personal update! Eind augustus heb ik als gast-auteur een blog mogen schrijven voor Humans of Psychology (www.humansofpsychology.nl). Dat beviel wel, en nu mag ik me sinds enkele weken vaste auteur noemen van de website! Mijn eerste blog is zojuist online gekomen: http://humansofpsychology.nl/blijven-wie-je-wilt-zijn/ en gaat over het werkveld. De auteurs van HoP zijn allen psychologen of studenten psychologie en delen ervaringen en interessante topics uit het werkveld. Mijn doel zal zijn meer informatie te delen rondom het hebben van een eigen praktijk, kennis over mindfulness en ik ben van plan collega's te interviewen over belangrijke psychologische zaken. Dus volg allen de website en blogs van Humans of Psychology. Veel leesplezier!
Geplaatst op 17 Nov 2016 door Michelle




Tegenwoordig kom je er bijna niet meer onderuit. Overal wordt gesproken over Mindfulness en meditatie. Het is een werkelijke ‘hype’ te noemen. Maar wat is Mindfulness nou precies, en waarom is het dan zo effectief en werkt het voor zo veel mensen?

Mindfulness is een training of cursus die je individueel of in groepsverband kunt volgen en waarbij je met een open, nieuwsgierige blik leert kijken en luisteren naar je ervaringen, stemmingen, gevoelens en gedachten. Je leert als het ware loskomen van je ‘automatische piloot’ en door deze opmerkzaamheid wordt je je meer bewust van een bepaalde ervaring. Door een training, cursus of workshop te volgen kom je erachter dat je intenser gaat leven, meer gaat genieten van je ervaringen en bewust in het ‘hier en nu’ kunt zijn.

Je leert je gedachten los te laten, zodat je niet meer verstrikt raakt in je eigen hoofd. Je leert het streven los te laten, zodat je niet meer zo geneigd bent om zo prestatiegericht de competitie aan te gaan. Maar ook zul je merken dat je meer (innerlijke) rust ervaart en beter kunt omgaan met (negatieve) emoties, gevoelens en gedachten en beter bestand bent tegen drukke, stressvolle ervaringen doordat je grenzen leert herkennen en stellen.

Een training bestaat uit een vol programma wat 8 weken duurt. Binnen die 8 weken wordt er veel van je gevraagd, je hebt wekelijks een bijeenkomst van 2-2,5 uur en daarnaast wordt er van je verwacht dat je dagelijks oefeningen thuis doet. Door deze aandachttraining zul je echter een hogere mate van bewustwording bereiken, en wat is nou 8 weken op de rest van je leven!

De training is gebaseerd op de principes van Jon Kabat-Zinn en zijn Mindfulness Based Stress Reduction programma. Uit diverse onderzoeken is gebleken dat het een positieve uitwerking heeft op slaap, werk, kwaliteit van leven, depressies, angststoornissen, chronische ziekten, kanker, eetstoornissen, etcetera. Wil je hierover meer weten, kijk dan even op http://aandachttraining.info/mindfulness-waarom-werkt-het.html.

Ben je door dit verhaal overtuigd en zou je graag zelf een Mindfulness training, cursus of workshop willen volgen? Meld je dan aan voor een van mijn trainingen, via deze pagina: http://www.michellecoenen.nl/mindfulnesstrainingen/. De trainingen starten in januari 2017, pak deze kans om jouw goede voornemens voor 2017 om te zetten in daden.

“Feelings come and go like clouds in a windy sky. Conscious breathing is my anchor” – Thich Nhat Hanh

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 12 Nov 2016 door Michelle


Gisteren heb ik een lezing bijgewoond van The School of Life in de Lutherse Kerk. Florien Vaessen, voormalig manager van de ABN-AMRO, sprak hier “Over leven in een burn-out samenleving” als ervaringsdeskundige en om meer aandacht omtrent burn-out aan de orde te brengen. Florien heeft een boek geschreven ‘Op de bank’ , wat we na de lezing ook mee naar huis mochten nemen. De lezing sprak me erg aan, met name het stuk over bewustzijn. Er is namelijk een individueel bewustzijn nodig, je moet namelijk zelf opmerken dat er sprake is van overspanning of burn-out gerelateerde klachten. Maar Florien sprak ook over een collectief bewustzijn. En dat is nou precies waar het schuurt! Een op de zeven werkende mensen heeft burn-out gerelateerde klachten en zit thuis. Dat is echt een schrikbarend aantal, dus ik vind zeker dat er een collectief bewustzijn moet worden aangewakkerd. Het blijkt zelfs dat zzp’ers ongeveer 50% minder last hebben van burn-out gerelateerde klachten. Maar wat kunnen wij als maatschappij doen aan dit probleem? Kunnen we (corporate) organisaties uitnodigen ook eens zo’n lezing bij te wonen? Of dient men op een nog hoger niveau ingelicht te worden over dit probleem? Uit het verhaal van Florien kwam ook naar voren dat er preventief al veel aan gedaan kan worden. Zo hoeft er enkel maar naar de statistieken te worden gekeken. Als men namelijk 3 keer per jaar kortdurend ziek is (vanwege uiteenlopende oorzaken als keelontsteking, griep of whatever), dan is het voor ongeveer 60% zeker dat men binnen 3 jaar langdurig ziek wordt en uitvalt. Best bizar toch? Dat zou eigenlijk inhouden dat werkgevers en bedrijfsartsen gewoon beter het ziekteverzuim in de gaten dienen te houden en vervolgens samen met de (zieke) werknemer dient te onderzoeken hoe de werkvreugde verbeterd kan worden. En dat is nou precies waar het vaak misgaat. Werkgevers of leidinggevenden vragen aan werknemers wat ze nodig hebben, wat ze willen om de werkvreugde te verbeteren. En werknemer antwoordt hier braaf op, hoopt op verbetering, maar in werkelijkheid verandert er niets. Er worden loze beloftes gedaan, want het is nou eenmaal niet zo simpel om een ‘log’ mechanisme en werkwijze binnen een organisatie te veranderen. Dus collectief bewustzijn bereiken, is nog niet zo makkelijk. Er wordt wel steeds meer aandacht aan geschonken. Zo ook bijvoorbeeld door SPOILER ALERT! Sophie Hilbrand die een nieuw programma ‘In de mentale kreukels’ aan het maken is, en gisteren tijdens de lezing ook opnames maakte. Ook Sophie is een ervaringsdeskundige, zelf heb ik ook met overspanningsklachten te maken gehad en laten we eens eerlijk naar onszelf kijken, het is denk ik voor veel mensen heel herkenbaar. En onze eigen situatie verbeteren, dat lukt ons (meestal) altijd wel, maar hoe kunnen we ervoor zorgen dat er op maatschappelijk niveau iets verandert?

Aangezien ik geen orakel ben en hierop het antwoord niet heb, wil ik nu weer terug naar het individueel bewustzijn. Een van de dingen waaraan je kunt merken dat er iets mis op jouw afdeling of binnen jouw organisatie, is zoals Florien zei, gewoon simpelweg opmerken dat er zieke werknemers zijn. Daarnaast zijn er allerlei lichamelijke, emotionele en gedragsmatige signalen die je bij jezelf kunt opmerken waaruit je kunt opmaken dat er sprake is van overspanning. Totdat je uiteindelijk in de modus van de automatische piloot komt te zitten en de wereld in een soort van ‘waas’ aan je voorbij trekt. Florien noemt dit de corporate robot-modus. Je blijft maar overal ‘ja’ op zeggen en doorgaan, maar echt effectief functioneren doe je niet meer. Maar wat zorgt nou voor een burn-out? Dat kan een veelheid aan factoren zijn. En in de huidige maatschappij niet alleen maar werkgerelateerd. Zeker in mijn eigen generatie voel ik de druk in mijn directe omgeving. We moeten snel afgestudeerd zijn, vervolgens moeten we direct een baan hebben, in die bewuste baan moeten we keihard presteren en doorgaan. Daarnaast willen we ook nog eens een fit en gezond leven dus focussen we op sport en voeding. Willen we naast onze full-time baan ook een full-time sociaal leven en zijn we ongeveer vastgekleefd aan onze telefoon om social media te checken. Ik vind het niet gek dat we dan op een gegeven moment uitgeput raken. Maar als we gericht stil staan bij het werken zijn er specifieke energievreters die voor overspanning kunnen zorgen:

– Een gebrek aan sturingsmogelijkheden;
– Te hoge taak-eisen;
– Gebrekkige sociale steun;

Daar tegenover staan de energiebronnen:

– Het hebben van autonomie;
– Het ontwikkelen en ervaren van competentie;
– Een gevoel van verbondenheid op de werkvloer;

Als je beide lijstjes vergelijkt, zie je dat ze eigenlijk hetzelfde zijn, maar de een positief geformuleerd, de ander negatief. Kijk eens voor jezelf of de drie energiebronnen voor jou zelf in voldoende mate aanwezig zijn in jouw functie. En kijk vervolgens eens of je de laatste tijd veel last hebt van lichamelijke klachten, of dat je merkt meer emotioneler te zijn. Ben je daarnaast ook nog eens in de robot-modus terecht gekomen, dan is het voor jou tijd om hulp te zoeken.

Er heerst ook nog vaak een taboe op burn-out. Collega’s en vrienden reageren anders tegen je, gedragen zich zelfs helemaal anders ten opzichte van jou. Mensen vinden sowieso het woord ‘ziek’ vaak eng, weten niet hoe ze ermee om moeten gaan. Maar een simpel ‘hoe gaat het met je?’ en gewoon normaal gedrag is vaak het beste. Doch geldt ook hierbij, dit is voor ieder individu weer anders. Want hoe de klachten zich bij jou openbaren en hoe jij hiermee omgaat, doe je op je eigen manier. Iets wat voor mij werkte, bijvoorbeeld mindfulness en hardlopen, hoeft helemaal niet voor jou te werken. Het is belangrijk om dicht bij jezelf te blijven en hopen op een goed steunend netwerk, zowel in je persoonlijke leven als op je werk. Ik ben heel benieuwd naar het boek van Florien en kan het jullie op voorhand al aanraden, zeker na haar lezing.

Mocht je nou vragen hebben hierover of bij jezelf merken dat je wellicht overspannen bent of last hebt van burn-out gerelateerde klachten, neem dan gerust vrijblijvend contact met me op.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 08 Nov 2016 door Michelle




De afgelopen maanden is het een hot topic: fitgirls and guys, foodguru’s, speciaal samengestelde sport- & voedingsplannen. Je kunt er gewoon niet omheen, het is overal. Op social media, op tv, de krant en op straat. En allemaal promoten ze weer een ander sportschema of dieet. Vandaar ook de toepasselijke titel “Ik zie door de bomen het bos niet meer”. Er hebben zich tegenwoordig ontzettend veel mensen ontpopt tot health- & fitness professional op social media en roepen op tot het volgen van bepaalde gewoontes, om een bepaald resultaat te bereiken wat zij hebben bereikt. Afgelopen week kwam dan daar toch wel het hoogtepunt met de dames van the Green Happiness die pretenderen dat men door een ei te eten je ‘de menstruatie van de kip’ eet. Lubach maakte er een mooi filmpje van. Dat was een van de vele reacties, vele professionals gingen vervolgens ook los op hun uitspraken en deelden hun eigen theorieën over gezond eten en bezig zijn. Gezond zijn is een begrip geworden, maar wat is nou precies gezond? Blijkbaar heeft zelfs het Voedingscentrum het niet bij het rechte eind, want die Schijf van Vijf is maar slecht. Koolhydraten zijn slecht, alcohol uit den boze, vlees mag niet, vis dan weer wel maar enkel de goede vette omega vissoorten. Zuivel, ook zo’n boosdoener. Superfoods als quinoa, bulgur en linzen worden aangeprezen. Eveneens als allerlei smoothies en (groene) sappen.

Allemaal leuk en aardig en zelf volg ik op social media ook diverse health- & fitgirls, waaronder Rens Kroes, In Love With Health, Jenny Alvares (voorheen Healthy Fans) en Chicks Love Food. Ook bekijk ik geregeld de websites van Personal Body Plan, the Green Happiness en andere fitgirls. Maar dan schrik ik ook, want ze promoten het ideale plaatje: een superstrak fit afgetraind lijf. Echt wel mooi hoor, maar als je eens wist wat je daarvoor moet doen en dan nog belangrijker, moet laten! De voedingsrichtlijnen zijn schrikbarend en 4-6 keer per week sporten, lijkt me uitputtend. Vaak lees je ook dat als mensen zo’n bepaald dieet en sportregime volgen sociale contacten kwijt raken, of althans voor even. Zeer begrijpelijk, want al je tijd gaat op aan calorieën tellen, sporten en bijhouden wat je wel en niet mag eten of drinken. Vrienden zullen je inderdaad wel voor gek verklaren. Persoonlijk vind ik toch ook wel echt knap als mensen een bepaalde gezonde levensstijl nastreven en een afgetraind lijf hebben. Wel heb ik mijn vraagtekens bij hoe ze zich mentaal voelen. Zijn ze gelukkig, leven ze stress vrij, zijn ze tevreden? En als ze dit allemaal zijn, dikke prima voor hen. Dan mogen ze trots op zichzelf zijn, want ze zien er goed uit, zijn gezond en tevreden! Maar wat ze vergeten, een heleboel jongens en meisjes kijken naar ze op, willen ook zo’n lijf. Besluiten de voedings- en sportrichtlijnen te gaan volgen, maar wellicht vanuit de verkeerde overtuigingen. Worden er vervolgens nog somberder door en sommige slaan er zelfs zo ver in door dat voeding en sporten een obsessie wordt. En zo hebben we er een nieuwe eetstoornis bijgekregen: Orthorexia, waarbij iemand lijdt aan een dusdanige obsessie en preoccupatie met gezond eten en leven, dat er allerlei problemen en belemmeringen ontstaan in het dagelijks functioneren. Ook al is het nog geen officieel erkende stoornis, veel mensen hebben er wel degelijk last van. En al die instanties en foodguru’s hebben dit (soms) niet door, die blijven promoten voor afvallen, bepaalde diëten en sport programma’s. Uiteraard zijn er ook veel mensen met overgewicht, maar om nou als ideaalbeeld een super slank, super gezond en ‘groen’ persoon na te streven, lijkt me ook niet de bedoeling.

Ik eet graag gezond en hou ook van sporten, maar hou ook van een hamburger en wijntje op zijn tijd. Wellicht ben ik ook niet superslank, maar ik accepteer mezelf voor wie ik ben, ik hou van mijn persoon als geheel, inclusief mijn imperfecties. En bepaalde recepten van bovengenoemde fitpeople maak ik ook graag, maar belangrijk hierbij is “balans houden”. Zowel in je voeding als in het sporten. Eigenlijk geldt het voor je gehele levenswijze, balans creëren tussen in- en ontspanning, bij gezond of ongezond eten, en ga zo maar door. Graag zou ik zien dat bepaalde fitgirls en foodguru’s ook meer die balans lieten zien, in plaats van alleen maar posts van sporten, gezonde gerechten en afgetrainde lijven. En voor iedereen die graag dat perfecte lijf of die superhealthy levensstijl nastreeft, ga eerst eens bij jezelf na of je daar wel echt gelukkig van wordt? Leer te houden van jezelf zoals je nu bent. En besef ook dat sommige mensen nou eenmaal genetisch geluk hebben gehad. Als je ontevreden over jezelf en je lijf bent, heeft het geen zin om continue te focussen op afvallen en te wachten op dat ideale lijf dat je volgens jezelf moet hebben en dan pas van jezelf kan houden. Zo wordt het een obsessie en blijf je vastzitten in een vicieuze cirkel van negatieve gevoelens en frustratie. Open je ogen, kijk naar jezelf zoals je nu bent, accepteer jezelf en leer van jezelf te houden. Ondanks je huidige gewicht, dit is het moment om van jezelf te houden. Door jezelf te accepteren en aanvaarden zoals je nu bent, zal dat proces van afvallen een stuk gemakkelijker gaan (en wellicht niet eens meer nodig of prioriteit zijn). Dan zul je hopelijk ook beseffen dat er tussen alle bomen een pad ontstaat, namelijk jouw pad. Volg je eigen plan, neem tips, recepten en oefeningen van anderen over, maar volg je eigen pad.

Mocht je nou nog vragen hebben over bovenstaande onderwerpen of hulp willen bij het proces om van jezelf te leren houden, of de obsessie met een bepaalde levensstijl willen loslaten, dan kun je altijd contact met me opnemen!

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 08 Nov 2016 door Michelle




Zelfbeeld, een begrip wat veelvuldig voorbij komt. Zowel bij mezelf en in mijn sociale omgeving, als in mijn praktijk. Maar wat is nou precies een ‘gezond zelfbeeld’. Zelfbeeld staat voor het beeld wat je hebt over jezelf. Als je een positief zelfbeeld hebt, voel je je gelukkig met jezelf en met je gevoel over jezelf, bijvoorbeeld “ik mag er zijn”. Maar je kunt ook een negatief of laag zelfbeeld hebben. Dat zorgt voor negatieve gevoelens of klachten. Je zelfbeeld beïnvloedt niet alleen je gevoel, maar ook je gedrag en je mogelijkheden. Het vormt zich door de jaren heen en kan ook verschuiven met de tijd. Opvoeding, sociale contacten en verwachtingen, ze hebben allemaal invloed op je zelfbeeld.

Een negatief of laag zelfbeeld komt met name voort uit het streven naar perfectie, het willen voldoen aan bepaalde verwachtingen of het leven in een bepaalde rol die totaal niet bij je past. Een zelfbeeld veranderen is niet de eerste stap, maar accepteren wie je bent en dus al afstand nemen van het ‘moeten’ kan al voor verlichting zorgen. In de huidige maatschappij is het echter lastig te accepteren om je eigen ik te zijn. Om je heen worden schoonheidsidealen aangeprezen, wordt je haast gedwongen een bepaald streefgewicht na te streven en is het al helemaal belangrijk om te presteren. Niet alleen je gewicht, maar ook hoe je invulling geeft aan je sociale leven en bepaalde keuzes maakt op werkgebied. Doordat je continue geconfronteerd wordt met rolmodellen in de (sociale) media is het niet gek dat je aan jezelf begint te twijfelen. Maar ook verwachtingen zijn killing voor je zelfbeeld. Het willen vervullen en voldoen aan verwachtingen kost veel energie en levert uiteindelijk stress op. Wederom ga je twijfelen aan jezelf, zeker als je merkt dat je niet aan bepaalde verwachtingen kan voldoen. En dan hebben we het nog niet eens gehad over je sociale contacten. Vrienden of familie die (overal en altijd) een mening over hebben. Of je kijkt op tegen een bepaald persoon uit je omgeving. Beiden kunnen ervoor zorgen dat je zelfbeeld een klap krijgt.

Maar what to do? Het hebben van een gezond en positief zelfbeeld hangt veel samen met zelfvertrouwen. Het is belangrijk dat je jezelf leert accepteren om wie je bent. Je bent een goed en uniek persoon, met al jouw kwaliteiten en minder sterke punten. Niemand is perfect. Kijk eens wat minder naar anderen, maar kijk eens beter naar jezelf. Wie is die prachtige vrouw of man in de spiegel. Complimenteer jezelf, verwen jezelf bij behaalde doelstellingen of successen. Maar kijk ook naar wat je al bereikt hebt, dingen waar je trots op mag zijn. En wees niet te hard voor jezelf, jij hoeft geen topmodel te zijn met een killer body. Je hoeft niet naar elk feestje te gaan en altijd vrolijk te zijn. Geef jezelf ook niet continue de schuld als iets niet lukt. Relativeer en controleer af en toe ook je gedachten. Het is goed dat jij, jij bent. Want dat maakt jou mooi. En zodra jij daarin gaat geloven, zal je zelfbeeld floreren. Als je het lastig vindt dat het continue vanuit jezelf moet komen, vraag dan eens aan anderen hoe ze jou zien, en als je dan een compliment krijgt, omarm dit dan. En vergeet niet om ook anderen te complimenteren. Maar bovenal, heb geduld met jezelf.

Heb vertrouwen in jezelf, accepteer jezelf en je gevoel zal vanzelf volgen. Mocht je hier toch moeite mee hebben, schroom dan niet om hulp te vragen bij een psycholoog of coach. Binnen mijn eigen praktijk help ik mensen om tot een positief zelfbeeld en zelfvertrouwen te komen, mocht je hier interesse in hebben of vragen over hebben, stuur me dan een mail: michelle@psycholoogamsterdam.nl

Voor nu: Lach naar die stralende persoon in de spiegel!

Liefs,
Michelle
Geplaatst op 08 Nov 2016 door Michelle




Wat kenmerkend is voor onze samenleving, is dat we continue bezig zijn met het stellen van doelstellingen en het bereiken hiervan. Opzich is hier niks mis mee, alleen slaan we er een beetje in door. Zo zijn we altijd aan het werk, in de breedste zin van het woord: werken als in arbeid, werken aan onszelf, werken aan ons sociale leven en werken aan ons geluk. Het is dan ook niet gek dat stress veelvuldig de kop opsteekt! En bij langdurige, aanhoudende stress horen klachten. Op de lange termijn kunnen deze klachten zich weer ontwikkelen tot daadwerkelijke stoornissen. Het wordt tijd dat men eens leert STOP te zeggen, te leren ontspannen, bezinnen en inzicht verkrijgt.

Alweer enige jaren geleden vond ik het zelf ook tijd om eens wat aan die zelfbezinning te doen. Ik was net afgestudeerd, had een hectische baan en had alweer allerlei doelen voor mezelf gesteld, want ja in mijn ogen werd ik al oud en ik had nog niet eens de helft van mijn to-do list van het leven voltooid! Mindfulness was voor mij als psycholoog niet vreemd, ik had het alleen nog nooit zelf ondervonden. Daarom besloot ik een 8-weekse cursus te volgen, en hier pluk ik nog steeds de vruchten van! Tuurlijk is het zo dat je na deze cursus niet ineens Boeddha bent, het mooie aan Mindfulness is dat dit ook niet hoeft. Iedereen komt tot andere inzichten na een cursus en zoals de Boeddha het ook zo mooi stelt: “Zie voor jezelf wat waar is, en laat dit je leiden”. Door veelvuldige beoefening en stilstaan bij de verkregen inzichten, behoudt je wel de rust en zul je minder stress of ongemakken ervaren. Het draait om bewustwording en stilstaan in het ‘hier en nu’. Dat is voor veel mensen lastig, die hebben zoals ik eerder al beschreef doelen voor de toekomst, of leven in verdriet of geluk uit het verleden.

Juist in deze eeuw is social media en stress alom aanwezig en worden we telkens met allerlei prikkels en uitdagingen geconfronteerd. In mijn eigen omgeving, evenals bij mezelf merk ik ook wat sites als instagram, facebook en allerlei andere apps met je doen. Ook ik raak af en toe in de ban van mijn laptop/ telefoon. Dit gebeurt vaak op een positieve manier. Maar ook zie ik wat voor verdriet het teweeg kan brengen, zoals in de vorm van provocerende websites en cyberpesten. Of je raakt geobsedeerd en bent alleen maar bezig met het checken van je telefoon.

Naast dus de continue ongemakken die we voelen voortkomend uit stress en druk, worden we ook geteisterd door sociale ongemakken. Daarom vind ik het dan ook weer eens tijd dat men een moment van rust inplant, een simpel moment van alleen ademhalen en bezinnen. Focussen op het hier en nu en ‘gewoon zijn’ in het moment. Er zijn diverse websites en trainers door heel Nederland te vinden die zich specialiseren in mindfulness en medidatie, zoals bijvoorbeeld Hende Bauer van het Mindfulness Centrum Den Haag en Rob Brandsma van het Centrum voor Mindfulness Amsterdam. Ook zal ik zelf in de nabije toekomst Mindfulness trainingen aanbieden, wil je hierover meer informatie bezoek dan eens mijn website www.psycholoogamsterdam.net of www.michellecoenen.nl.

Voor nu wil ik afsluiten met een minuut van ademruimte. Ga gemakkelijk zitten, sluit je ogen, leg je hand op je buik en adem enkel in en uit, in en uit en laat al je gedachten, gevoelens en gedragingen voor wat ze zijn. Adem enkel in en uit, in en uit.

Hopelijk heb je een klein voorproefje van bezinning gehad, geniet van de rest van je dag en vergeet niet om tijd vrij te maken voor jezelf!

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 08 Nov 2016 door Michelle


psycholoog coenen amsterdam
Michelle Coenen
  • Psycholoog NIP
  • Afspraak op korte termijn
  • Vergoedingen mogelijk
Vraag of interesse?

Je kunt natuurlijk altijd vrijblijvend contact met mij opnemen.
Ik hoor graag van je!