Op deze pagina vind je alle blog berichten en artikelen die ik op deze site gepubliceerd heb. Mijn meest recente post staat bovenaan. Als je een reactie wilt achterlaten bij een bepaald artikel, dan kun je op de titel daarvan klikken zodat je op de pagina van het betreffende artikel zelf komt. Daar kun je vervolgens reageren.

“Oh nee, daar gaan we weer.. Zweethandjes, tintelingen door mijn hele lijf, een bonkend hart voelbaar in mijn keel. Het overvalt me, ik krijg direct gedachten van “Weg hier, stel dat mijn collega’s het aan me zien”. En ondertussen krijg ik alweer bijna geen lucht meer. IK WORD GEK!” “Maar Michelle, mag ik dan wel bij jou in behandeling, ik heb een verwijsbrief”

Wat hierboven staat geschetst is een klein voorbeeld van een situatie van een (dreigende) paniekaanval van een van mijn clienten. Angst- en paniekklachten zijn klachten die ik de laatste tijd het meeste zie in mijn praktijk. Ook niet zo gek in de huidige maatschappij. Maar daar gaat deze blog niet over. Mocht je nou meer willen lezen over angststoornissen, lees dan mijn blog Geen Paniek.

Nee, de huidige blog gaat wel over paniek, maar dan paniek die er momenteel heerst in de geestelijke gezondheidszorg. Steeds meer clienten vallen tussen het wal en schip, omzetplafonds worden bereikt en zelfs huisartsen zien door de bomen het bos niet meer. Nu zul je denken, hier heb je toch al wat over geschreven? Klopt, de gekte in de zorg, van begin van 2017. Maar helaas, het kabinet heeft niet naar me geluisterd. En komend jaar zal er ook weinig veranderen.. Het NIP en andere beroepsverenigingen pleiten voor kwaliteit van zorg, zo is sinds van begin van dit jaar het kwaliteitsstatuut geïntroduceerd en verplicht, maar ondertussen verandert er bar weinig bij de zorgverzekeraars.

Door alle gekte in de zorg, krijg ik zelf gemiddeld wekelijks zweethandjes en ervaar ik veel stress. Clienten willen vergoedingen, er wordt een DBC (diagnose behandel contract) online voor ze geopend, en het traject kan starten. Maar dan komt de afronding, ontstaan er vraagtekens rondom directe en indirecte declarabele tijd. Percentages behandeling door een hoofdbehandelaar. En dan zijn de eisen ook nog eens per zorgverzekeraar verschillend. Nee, begrijp me niet verkeerd, maar dan krijg ik bijna een paniekaanval. Nachten kan ik wakker liggen rondom het ‘correct’ afsluiten van een dossier.

De zorgverzekeraars hebben volgens mijn mening te veel invloed in de GGZ. Ze willen privacy gegevens, willen ROM-data (gegevens over klachten en voortgang behandeling, oftewel ff controleren of jij als behandelaar je werk wel goed doet..), een diagnose en bepalen ook meteen hoelang jouw traject mag duren. Kortom, we moeten allemaal in het protocol en keurslijf passen (van de eisen van de zorgverzekeraar), wil je recht hebben op vergoeding. En heb je dan geen contract als zorginstelling of praktijk of vrijgevestigde, dan krijg je helemaal geen vergoeding. Heb je wel een contract, dan is het nog steeds afwachten op hoe hoog je vergoeding van zorg zal zijn.

Kortom, paniek in de zorg. Want sinds vorig jaar ondervinden steeds meer clienten er hinder van. Wachtlijsten zijn enorm, diverse klinieken en instellingen zijn al noodgedwongen gesloten. Omzetplafonds zijn bereikt, oftewel de client mag nu zelf opdraaien voor zijn/ haar traject. Net alsof een client die al geen uitweg meer ziet, zich hier ook nog eens over druk zou willen maken.

De laatste tijd krijg ik veel verzoeken of ik plek heb. “Ik heb een verwijsbrief, en ik wil graag vergoeding” is meestal het eerste wat ik te horen krijg. Nu ben ik geen GZ-psycholoog en heb ik geen contracten met zorgverzekeraars, dus basis-ggz wordt bij mij sowieso niet vergoed. Specialistische-ggz wordt wel vergoedt, maar word je wel weggeschreven in de befaamde DBC-constructie (het online registratiesysteem). Oftewel, al je gegevens gaan naar de verzekeraar en je krijgt een diagnose die je wellicht de rest van je leven achtervolgt. En oja, ondanks dat je wel recht hebt op vergoeding, ben je alsnog je eigen risico kwijt. Dubbelop betalen dus.

Clienten weten dit vaak niet, en worden onnodig weggezet in een DBC, met alle gevolgen van dien. Enkel omdat ze die vergoeding zo graag willen. Toch willen steeds meer clienten ook particulier in behandeling. Je krijgt dezelfde behandeling, het gaat vaak sneller, en je krijgt geen DBC aan je broek! Zelfde hoogte van kosten, ongeveer evenredig aan je eigen risico. Meer privacy, geen verplichtingen voor je behandelaar en vaak sneller uit behandeling, omdat je behandelaar volledige focus op jou en je problemen kan hebben. En geen rekening hoeft te houden met indirecte registratie-tijd, ROM en vergoedingen.

Middels deze blog heb ik mijn frustraties rondom de gekte in de zorg weer even van me af kunnen schrijven. Dit jaar focus ik mij voornamelijk op mijn clienten en probeer ik alle rompslomp in de specialistische GGZ wat meer links te laten liggen. Desondanks staat mijn deur wel altijd open voor clienten die graag in de specialistische (vergoede) zorg geholpen willen worden.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 07 Mar 2018 door Michelle


Momenteel heb ik nu bijna een jaar mijn eigen praktijk. Binnen mijn praktijk behandel ik specialistische GGZ, waaronder depressies, trauma problematiek en angststoornissen. Daarnaast behandel ik ook burn-out en spanninggerelateerde klachten, werkproblematiek en lichte psychische klachten. Wat me opvalt is echter dat er bij iedereen die ik zie, of ze nu voor coaching of psychologische hulp komen, er in bijna iedereen wel een angstklacht schuilt. En dat is ook niet gek als we de cijfers bekijken.

Jaarprevalentie angststoornissen, 2011

Bij 18-64-jarigen
Toon grafiek
Toon tabelwaarden
Download options
Type angststoornis Mannen Vrouwen
Gegeneraliseerde angststoornis 14,1 21,6
Paniekstoornis 9,8 15,6
Enkelvoudige fobie 34,6 65,3
Sociale fobie 31,4 43,3
Agorafobie 2,0 5,4
totaal angststoornis 78 125
Bron: NEMESIS-2; gegevens bewerkt door het RIVM

Bovenstaande gegevens van volksgezondheidenzorg.info uit 2011 laten zien dat er naar schatting in 2011 196.900 mensen door de huisarts werden gediagnosticeerd met een angststoornis. Momenteel leven we in 2017, dus 6 jaar, dus de aantal zullen aanzienlijk zijn vergroot (https://www.volksgezondheidenzorg.info/onderwerp/angststoornissen/cijfers-context/oorzaken-en-gevolgen#node-risicofactoren-angststoornissen).

Zoals ik al eerder schreef denk ik dat er bij iedereen wel eens paniek- of angstklachten voorkomen. Echter, we spreken pas van een angststoornis (volgens bijvoorbeeld de DSM-5) als er aan bepaalde criteria wordt voldaan en men wordt belemmerd in zijn dagelijkse functioneren. Een paniekaanval kan veel vaker voorkomen. Je hebt ‘ineens’ last van intense angst, je weet niet waar het vandaan komt en krijgt last van diverse symptomen, waaronder duizelingen, hartkloppingen, hyperventilatie, zweten, misselijkheid, tintelingen en een benauwd/ beklemmend gevoel (zie: http://www.gezond.be/aandoening/paniekstoornis/).

Tal van zaken zijn van invloed op het ontwikkelen van angst gerelateerde klachten. Bijvoorbeeld social media, druk op je werk, spanningen in de familiesfeer, spanningen in je relatie, druk om te voldoen aan verwachtingen van je omgeving, negatieve ervaringen uit het verleden, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Veelal spelen erfelijkheid en gevoeligheid ook een rol.

Mensen schamen zich vaak voor hun klachten, terwijl er ongeveer 4-5% van onze bevolking kampt met deze klachten! Een behandeling, al dan niet bij een hulpverlener, is gewenst om van je klachten af te komen. En stap 1 is realiseren dat je niet de enige bent met deze klachten. In de huidige maatschappij zal het aantal mensen met angstklachten enkel en alleen maar toenemen.

Zelf kun je er al wat aan doen! Door bijvoorbeeld contact op te nemen met je huisarts of een psycholoog. Cognitieve gedragstherapie is bijvoorbeeld een bewezen effectieve methode voor het behandelen van angst- en paniekklachten (zie: http://www.adfstichting.nl/Angst/Psychotherapie/Cognitievegedragstherapie.aspx). Vaak wordt er ook medicatie voorgeschreven, zoals anti-depressiva.

Maar ook zonder hulp van je psycholoog kun je er iets aan doen. Angstklachten worden veelal in stand gehouden door negatieve gedachten. Door bijvoorbeeld eens bij te houden wat je gedachten, gevoelens en gedrag is bij een paniekaanval of in het algemeen wat voor negatieve angstgedachten je hebt, kun je invloed uitoefenen. Je kunt je negatieve gedachten omzetten in positieve gedachten en je kunt analyseren wat er nou precies gebeurt. Dan zul je ook zien dat de angst vanzelf na verloop van tijd afneemt, en ook een paniekaanval gaat vanzelf weer over.

Realiseer dat je niet alleen bent en vraag hulp en steun vanuit je omgeving. Door open en eerlijk te zijn over waar je tegenaan loopt en wat je klachten zijn, kunnen je vrienden en je familie je ook helpen en ontvang je ook veel begrip.

Ga ook eens sporten, want hardlopen, boksen of fietsen, zorgen ook dat angsten of klachten afnemen en dat er juist positieve stofjes worden afgegeven in de hersenen! Of een keer gek doen op muziek of dansen, helpt vaak ook.

Daarnaast kun je je zintuigen het werk laten doen. Daarvoor geef ik jullie tot slot deze tip voor mee.

Mocht je last hebben van een paniekaanval, probeer dan het volgende. We noemen dit ‘grounding’ en het kan je helpen om meer contact te krijgen met het ‘hier en nu’ en weer controle krijgen.:

– Kijk om je heen;
– Zoek 5 dingen die je kunt zien;
– Zoek 4 dingen die je kunt aanraken;
– Zoek 3 dingen die je kunt horen;
– Zoek 2 dingen die je kunt ruiken;
– Zoek 1 ding dat je kunt proeven.



Marjolijn van Kooten en Bram Bakker hebben een hele show gemaakt rondom het thema angststoornissen en kijk voor meer informatie over de voorstelling, zie: http://marjolijnvankooten.nl/geen-paniek/!

Mocht je nou zelf met problemen of klachten lopen en graag hulp willen, neem (vrijblijvend) contact met mij op of stuur me een mailtje.

Liefs,

Michelle
Geplaatst op 29 May 2017 door Michelle


psycholoog coenen amsterdam
Michelle Coenen
  • Psycholoog NIP
  • Afspraak op korte termijn
  • Vergoedingen mogelijk
Vraag of interesse?

Je kunt natuurlijk altijd vrijblijvend contact met mij opnemen.
Ik hoor graag van je!